ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ
ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

17 ΙΟΥΛΗ 2021

Σ
υνάδελφοι, στη σημερινή συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου μας θα εκτιμήσουμε τη δράση και τα συμπεράσματα της παρέμβασης μας τον τελευταίο χρόνο, τις απεργιακές μάχες του τελευταίου διμήνου, καθώς και το βασικό σχεδιασμό των μετώπων πάλης μέχρι το συνέδριο της Ομοσπονδίας, που θα πραγματοποιηθεί τον Γενάρη του 2022. 

Α.	Σε ποιες συνθήκες αναπτύξαμε τη δράση μας

Η εμφάνιση της πανδημίας του κορονοϊού, το Μάρτη του 2020 και τα περιοριστικά μέτρα που πάρθηκαν για τον περιορισμό της μετάδοσης της, πρόσθεσαν νέες δυσκολίες στην επικοινωνία μας με τους εργαζόμενους, τους άνεργους του κλάδου, μας ανάγκασαν να πάρουμε μέτρα για να εξασφαλίσουμε την απρόσκοπτη λειτουργία των σωματείων και της Ομοσπονδίας, την παρέμβαση μας στους χώρους δουλειάς τηρώντας τα υγειονομικά πρωτόκολλα που υποδείκνυαν οι επιστήμονες. 
Όλη αυτή τη περίοδο η πανδημία αξιοποιήθηκε από την κυβέρνηση μεταφέροντας την ευθύνη στους εργαζόμενους για την προστασία της υγείας τους, για να κρυφτούν, οι τεράστιες ελλείψεις στο δημόσιο σύστημα Υγείας, συνέπεια της πολιτικής των περικοπών όλων των κυβερνήσεων τα προηγούμενα χρόνια, που οδήγησαν τους εργαζόμενους να μείνουν απροστάτευτοι στις συνέπειές της.
Επίσης, αξιοποιήθηκε από την κυβέρνηση ως προκάλυμμα μπροστά στην οικονομική καπιταλιστική οικονομική κρίση, που ήδη είχε ξεκινήσει, για να τρέξουν κυριολεκτικά μια σειρά νόμοι, πράξεις νομοθετικού περιεχόμενου, υπουργικές αποφάσεις που επιδείνωσαν τους όρους ζωής των εργαζομένων, έδωσαν εφόδια και ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες στο κεφάλαιο, την μεγαλοεργοδοσία να εξασφαλίσει καλύτερους όρους και προϋποθέσεις για την κερδοφορία τους.
Η κρίση στην καπιταλιστική οικονομία τόσο στη χώρα μας, όσο και διεθνώς, επιταχύνθηκε από την εμφάνιση της πανδημίας και οδήγησε σε μεγαλύτερη ένταση της επίθεσης απέναντι στη ζωή των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων με επίκεντρο δικαιώματα και καταχτήσεις ενός αιώνα όπως, το 8ωρο, το δικαίωμα στην αμοιβή της εργασίας 

και της υπερωριακής απασχόλησης που πλέον με τη σφραγίδα του νόμου συμψηφίζεται με ημέρες ρεπό, αδείας, στην κυριολεξία δηλαδή με «αέρα κοπανιστό». 
Το νέο χτύπημα στη λειτουργία των συνδικάτων, με πρόσθετους περιορισμούς στο δικαίωμα της Απεργίας, το ηλεκτρονικό φακέλωμα σωματείων και συνδικαλιστών, το πλαίσιο περιορισμού και καταστολής της παρέμβασης μας στους χώρους δουλειάς, είναι απαραίτητα εργαλεία του συστήματος, απόδειξη ότι η επίθεση θα συνεχιστεί και θα οξυνθεί. 
Η παρέμβαση των άλλων αστικών κομμάτων την περίοδο της πανδημίας στην ουσία πριμοδότησε το βασικό προσανατολισμό και σχεδιασμό της κυβέρνησης για την προώθηση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Η στρατηγική τους προσήλωση στις κατευθύνσεις της ΕΕ, των απαιτήσεων του κεφαλαίου στη γραμμή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, οδηγούσε σε παρέμβαση για τη χειραγώγηση των εργαζομένων με την επίκληση της πανδημίας του κορονοϊού.
Το περιβόητο «θα λογαριαστούμε μετά» του ΣΥΡΙΖΑ βόλευε σε απόλυτο βαθμό κυβέρνηση και εργοδοσία για την επίτευξη ευνοϊκών συνθηκών χωρίς αντιδράσεις για την υλοποίηση δεκάδων αντεργατικών μέτρων. 
Επίσης, βόλευε το ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης τα προηγούμενα χρόνια, όπως το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ, να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους για το σύνολο της αντεργατικής πολιτικής που υλοποίησαν και διεύρυναν με εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους που αποτελούσαν προαπαιτούμενα των μνημονίων για την εδραίωση και ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. 
Στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση κινούνται και όσον αφορά το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης, που ούτε λίγο, ούτε πολύ, παρουσιάζεται ως «μάνα εξ ουρανού» που θα στηρίξει τους εργαζόμενους, θα δρομολογήσει την επιστροφή στην «κανονικότητα».
Το Ταμείο Ανάκαμψης δεν είναι παρά ένα ακόμη όπλο στα χέρια του κεφαλαίου για τη χρηματοδότηση της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι θα βάλουν στη τσέπη τους δις ευρώ που μαζεύτηκαν από τη φοροληστεία των εργαζομένων και που πάλι αυτοί θα υποχρεωθούν να ξεπληρώσουν. Οι μισθοί, τα μεροκάματα, η ασφάλιση, η υγεία, δεν θα βελτιωθούν, αντίθετα, θα χειροτερέψουν για τα εργατικά, λαϊκά στρώματα. Οι αντεργατικές αλλαγές που προωθούνται σήμερα είναι τα προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης, που στο περιεχόμενό του ισοδυναμεί με ένα υπερμνημόνιο. Σκοπός του είναι η ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, η κερδοφορία των λίγων και όχι η ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων.

Σε αυτές τις συνθήκες η Ομοσπονδία, τα συνδικάτα μας, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ βγήκαμε μπροστά για την οργάνωση των αγώνων και των διεκδικήσεων των εργαζομένων, την αντιμετώπιση της επίθεσης κυβέρνησης και κεφαλαίου, καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε δυσκολίες, να βελτιώσουμε κενά και αδυναμίες, δοκιμαστήκαμε σε νέες και σύνθετες συνθήκες ανταποκρινόμενοι θετικά στα καθήκοντα που έβαζε η ίδια η ζωή. 

Β.	Απολογισμός της δουλειάς μας

Η δράση της Ομοσπονδίας και των σωματείων μας μέσα σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες ήταν πολύμορφη. 
Οργανώσαμε εκατοντάδες παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς, στη γειτονιά, στα υπουργεία και σε άλλους κρατικούς φορείς, για τα ζητήματα της προστασίας της υγείας των εργαζομένων, του εισοδήματος και της ασφάλισης τους. Πραγματοποιήσαμε απεργίες και στάσεις εργασίας μέσα σε χώρους δουλειάς για δεδουλευμένα, ασφάλιση, υπογραφή διμερών συμβάσεων με αυξήσεις στα μεροκάματα. 
Έγινε μεγάλη προσπάθεια για πλατιά ενημέρωση του κλάδου σχετικά με το χαρακτήρα των αντεργατικών μέτρων που προωθούσε η κυβέρνηση στα εργασιακά, την ασφάλιση, τον περιορισμό της λειτουργίας των συνδικάτων και του δικαιώματος της απεργίας. 
Ενδεικτικά αναφέρουμε τα εξής:
•	Από την πρώτη στιγμή, τα σωματεία μας βρεθήκαν στους χώρους δουλειάς απαιτώντας από την εργοδοσία να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και την αποφυγή της διασποράς του κορονοϊού. 
Στην Αθήνα, στα εργοτάξια του ΜΕΤΡΟ, του ΦΑΛΗΡΙΚΟΥ ΟΡΜΟΥ, στον Πειραιά, στο πρώην εργοστάσιο «ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ» και σε όλα τα μεγάλα εργοτάξια, όπως και σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Γιάννενα και αλλού. 
•	Οι δυνάμεις των σωματείων μας πρωτοστάτησαν σε όλη τη χώρα για την επιτυχία της Ημέρας δράσης για τη διεκδίκηση ενίσχυσης των δημόσιων νοσοκομείων και της επίταξης του 

ιδιωτικού τομέα Υγείας. Το σύνθημα «Τα καλυμμένα στόματα έχουν φωνή» πήρε σάρκα και οστά εκείνη την ημέρα.  
Τόσο στην Αθήνα με μπροστάρηδες τους υγειονομικούς έξω από δεκάδες νοσοκομεία, όσο και στην επαρχία, σε Αγρίνιο, Ηράκλειο, Κρήτη κ.ά. μέλη των διοικήσεων έδωσαν το παρόν και συνέβαλαν σε αυτή την κινητοποίηση πανελλαδικού χαρακτήρα που βοήθησε τα μέγιστα να σπάσει η γραμμή της κυβέρνησης που μετέθετε την ευθύνη στους εργαζόμενους, να αποκαλυφθούν οι τεράστιες ελλείψεις και τα κενά στα νοσοκομεία και να ενισχυθεί ο αγώνας και οι διεκδικήσεις. 
•	Η επιμονή μας για τη στήριξη των οικοδόμων και των άλλων εργαζομένων στις Κατασκευές για την ένταξη τους στο μηχανισμό στήριξης των 800 ευρώ, λόγω των συνεπειών της πανδημίας, έδωσε «αέρα» στην επαφή μας με τον κλάδο, συνέβαλε να κερδίσουμε σε «κύρος» και ενεργοποίησε σε αρκετές περιπτώσεις την καλύτερη λειτουργία των σωματείων μας.
Το γεγονός ότι 50.000 εργαζόμενοι στις Κατασκευές, (οικοδόμοι, δασεργάτες, χειριστές) έλαβαν τα 800 ευρώ είναι παρακαταθήκη που διευκολύνει την επικοινωνία μαζί τους, πρέπει να αξιοποιηθεί για να ενισχυθούν οι προϋποθέσεις κινητοποίησης δυνάμεων που θα ανεβάζουν τις δυνατότητες αποτελεσματικότητας των αγώνων. 
•	Οι απεργιακές μάχες που δώσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα μέχρι σήμερα, έχουν μεγάλη αξία και είναι βέβαιο ότι θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη και κλιμάκωση των αγώνων με καλύτερους όρους και προϋποθέσεις. 
Εκτός από τις απεργίες της Πρωτομαγιάς πέρυσι και φέτος, την απεργία του περασμένου Νοέμβρη καθώς και τις δύο τελευταίες απεργιακές μάχες τον Ιούνη για τα Εργασιακά, δώσαμε μάχες μέσα σε μια σειρά χώρους δουλειάς κρατώντας «ζεστές» τις διεκδικήσεις του κλάδου και βάζοντας εμπόδια στην υλοποίηση των σχεδιασμών της εργοδοσίας.
Σε αυτή τη βάση, πέρυσι το καλοκαίρι, στην Αθήνα στα πιο μεγάλα εργοτάξια πραγματοποιηθήκαν επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας με αίτημα την υπογραφή διμερών συμβάσεων με αυξήσεις στους μισθούς. Μπορεί να μην καταφέραμε να υπογράψουμε κάποια διμερή σύμβαση, όμως πετύχαμε να συζητηθεί διεξοδικά το θέμα μέσα στους εργαζομένους, δουλέψαμε για να διαμορφώσουμε αγωνιστικές διαθέσεις παρά το κλίμα ανασφάλειας που υπήρχε λόγω του κορονοϊού και της επιβράδυνση του ρυθμού υλοποίησης ορισμένων μεγάλων έργων (Φαληρικός Όρμος), συνέπεια των αλλαγών που συντελούνταν στις ανάδοχες κατασκευαστικές εταιρείες και των σκληρών ανταγωνισμών μεταξύ των μεγαλοεργολάβων.  

Επιπλέον, η Ομοσπονδία μας στήριξε έμπρακτα τις απεργιακές κινητοποιήσεις που έγιναν στον όμιλο «ΕΛΛΑΚΤΩΡ» για να αντιμετωπιστούν οι απολύσεις και οι μειώσεις μισθών, όπως και άλλες κινητοποιήσεις και στάσεις εργασίας που έγιναν για την καταβολή δεδουλευμένων με την καθολική στήριξη των εργαζομένων (Καστέλι Κρήτης, Φαληρικό όρμο, Πάτρα). 
Ξεχωριστής σημασίας αποτελούν οι απεργιακές μάχες που δώσαμε ενάντια στο νομοσχέδιο για τα Εργασιακά. Η μαζικότητα, ιδιαίτερα της πρώτης απεργίας στις 10 Ιούνη που ήταν η πιο πετυχημένη των τελευταίων χρόνων, δείχνει ότι υπάρχουν δυνατότητες συσπείρωσης και ότι η γραμμή μας, η επιχειρηματολογία μας, επιδρά πάνω στους εργαζόμενους παρά τη λυσσαλέα προσπάθεια της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ να υπονομεύσει και την απεργία και το περιεχόμενο της με τη γνωστή ταχτική που ακολουθεί εδώ και χρόνια. 

Γ.	Συμπεράσματα από τη δράση μας
 
Σ
υνάδελφοι, από τη δράση μας βγαίνουν χρήσιμα συμπεράσματα που πρέπει να αξιοποιήσουμε για να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητα της δουλειάς μας, στη συσπείρωση και κινητοποίηση δυνάμεων, στην ενίσχυση του αγώνα και των διεκδικήσεων, στο ξεπέρασμα αδυναμιών και την αντιμετώπιση των δυσκολιών, στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν.  
•	Αποδείχτηκε ότι είναι κρίσιμης σημασίας η εξασφάλιση της λειτουργίας των Διοικητικών Συμβουλίων των σωματείων και της Ομοσπονδίας σε οποιεσδήποτε συνθήκες.
Η γρήγορη προσαρμογή της λειτουργίας μας με συνεδριάσεις εξ αποστάσεως βοήθησε να δοθεί συγκεκριμένο περιεχόμενο στην παρέμβαση μας, ενιοποίησε το σχέδιο δράσης και την πείρα που καταχτούσαμε στην πράξη. Συνέβαλε να έχουμε όσο το δυνατόν πιο συνολική και αντικειμενική εικόνα της κατάστασης του κλάδου και των εργαζομένων, έτσι ώστε να διαμορφώνουμε πλαίσιο αιτημάτων και τις αντίστοιχες μορφές που να ανταποκρίνονται στις δυνατότητες και τις ανάγκες που υπήρχαν. 

•	Η δράση μας επιβεβαίωσε τον αναντικατάστατο ρόλο της συλλογικής παρέμβασης σε ταξική κατεύθυνση, τέτοιας που να μπορεί να αντιμετωπίζει την επίθεση κυβέρνησης - εργοδοσίας, τον υπονομευτικό ρόλο του κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού, να προβάλλει τις διεκδικήσεις και την προοπτική που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να γίνει πραγματικότητα. 
Χωρίς την ύπαρξη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος τίποτα από αυτά δεν θα ήταν κατορθωτό. Από εδώ προκύπτει η ανάγκη να ενισχύσουμε τα εργαλεία - όπλα που έχουμε στα χέρια μας. Αυτή τη δυνατότητα προσπαθούν οι δυνάμεις του κεφαλαίου να ακυρώσουν με όλο το νομοθετικό πλαίσιο που έχουν ψηφίσει ώστε να περιορίσουν τη δράση των συνδικάτων. 
Αυτό που θέλουν να εμποδίσουν είναι η γραμμή που προωθούμε στο κίνημα, σε σύγκρουση και ρήξη με τα συμφέροντα του κεφαλαίου. 
Τα μέτρα καταστολής στοχεύουν το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Η γραμμή του κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού στηρίζει τα μέτρα καταστολής γιατί θέλει ένα κίνημα κομμένο και ραμμένο, χειραγωγημένο και συμβιβασμένο στη γραμμή του κεφαλαίου.
•	Η έντονη δράση μέσα σε αυτές τις συνθήκες συνέβαλλε να διαπαιδαγωγηθούν στις απαιτήσεις της ταξικής πάλης νέοι σε ηλικία συνάδελφοί μας που μπήκαν μπροστά στην οργάνωση του αγώνα. Κατοχυρώθηκαν και αναγνωρίστηκαν ως συνδικαλιστικά στελέχη. 
•	Σε πολλά σωματεία ανανεωθήκαν οι δεσμοί με εργαζόμενους του κλάδου. 
•	Έχει πολλή μεγάλη σημασία η ανάληψη της πρωτοβουλίας στην οργάνωση του αγώνα για την υπεράσπιση της ζωής των εργαζομένων και των οικογενειών τους. 
Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, η Ομοσπονδία μας μαζί με άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, ηγηθήκαμε στην οργάνωση της πάλης και την προώθηση των διεκδικήσεων με κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων. 
Οι πανελλαδικές απεργιακές μάχες, στις 26 Νοέμβρη, στις 10 και 16 Ιούνη, με τη συμμετοχή και την απόφαση εκατοντάδων συνδικαλιστικών οργανώσεων, με φανερή την εχθρική και υπονομευτική στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, είναι παρακαταθήκη για τη συνέχεια και κλιμάκωση του αγώνα. 
•	Η επιμονή μας να απευθυνθούμε με σχέδιο σε συνδικάτα του κλάδου που είναι εγκλωβισμένα στη γραμμή της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, με στόχο να αποφασίσουν την κήρυξη της απεργίας, συνέβαλλε να δημιουργηθεί μεγαλύτερο απεργιακό μέτωπο ενάντια στο νόμο - έκτρωμα για τα Εργασιακά.

Αυτή την προσπάθεια πρέπει να συνεχίσουμε. Να βοηθήσουμε σωματεία να απεγκλωβιστούν από τη γραμμή της ΓΣΕΕ. Να ανοίξουμε και με αυτό τον τρόπο καλύτερους διαύλους επικοινωνίας με τους εργαζόμενους. Να ενισχύσουμε με σχέδιο και παρέμβαση την ενότητα στον κλάδο μας σε ταξική κατεύθυνση. 
•	Η επιχειρηματολογία μας και όλη η γραμμή αντιπαράθεσης με τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, των αστικών κομμάτων, της μεγαλοεργοδοσίας, δουλεύτηκε σε βάθος, είχε ακόμη πιο ποιοτικά στοιχεία.
Είναι χαρακτηριστικό, πως μέσα στους χώρους δουλειάς αποδομήθηκε σε μεγάλο βαθμό η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης για τη νομιμοποίηση της απληρωσιάς, της κατάργησης του 8ωρου. 
Αναδείχτηκαν, μέσα από τη συζήτηση με τους εργαζόμενους, ζητήματα όπως η «επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, χωρίς δωράκια στους μεγαλοκλινικάρχες, βοηθώντας στον προβληματισμό για το τι είναι αυτό που εμποδίζει την προστασία της υγείας μας και το τι πρέπει να γίνει.
Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι είναι έτοιμοι να συμβάλλουν με τη συμμετοχή τους στο συλλογικό αγώνα και προοπτική, όμως μπολιάζονται με την αναγκαιότητα αυτού του προσανατολισμού ως τη μοναδική διέξοδο για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες τους.
•	Η τακτική που ακολουθήσαμε στην προετοιμασία των απεργιών μας βοήθησε να απεγκλωβιστούν δυνάμεις από την αδράνεια και να αντιμετωπιστεί η παρελκυστική τακτική της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ με το παιγνίδι των ημερομηνιών της απεργίας. 
Το περιεχόμενο που δώσαμε στις απεργίες ενάντια στο νόμο – έκτρωμα για τα Εργασιακά κυριάρχησε σε μεγάλα τμήματα εργαζομένων που κατανοούσαν ότι ο νόμος αυτός δεν διορθώνεται, αλλά πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια. Είναι  βάση για τον παραπέρα αγώνα μας ώστε να μείνει στα χαρτιά, να ακυρωθεί στην πράξη μέσα στους χώρους δουλειάς. 
Στην προετοιμασία των απεργιών ενάντια στο τερατούργημα συνέβαλλε η πρωτοβουλία μας, στις 31 Μάη, να προχωρήσουμε σε διαμαρτυρία έξω από το υπουργείο Εργασίας, καταγγέλλοντας την κατάργηση της Κυριακής – Αργίας που προετοιμάζεται για το σύνολο του κλάδου και όχι μόνο για τους εργαζόμενους στις εταιρείες έτοιμου σκυροδέματος. 
Η δυναμική μορφή πάλης που επιλέξαμε βοήθησε να κουβεντιαστεί σε πλατύτερες μάζες ο χαρακτήρας του νομοσχεδίου και έστειλε μήνυμα αποφασιστικότητας για τη συνέχεια του αγώνα μας.

Δ.	 Πως θα δουλέψουμε το επόμενο διάστημα

Σ
υνάδελφοι, παίρνοντας υπόψη τα συμπεράσματα των αγώνων που δώσαμε χρειάζεται να προετοιμάσουμε και να οργανώσουμε καλά την παρέμβαση μας το επόμενο διάστημα στους εξής άξονες:
•	Σχέδιο αντιμετώπισης της εφαρμογής του νόμου για τα Εργασιακά και ακύρωσης του με την αγωνιστική παρέμβαση μέσα στους χώρους δουλειάς.
•	Ενημέρωση για το νέο αντιασφαλιστικό νόμο στο ζήτημα της Επικουρική ασφάλισης και σύνταξης και προετοιμασία της αγωνιστικής μας απάντησης.
•	Ενημέρωση για τις εξελίξεις στο χώρο της Παιδείας με τις νέες αντιεκπαιδευτικές αλλαγές.
•	Συνέχιση του αγώνα μας για την προστασία της υγείας μας και την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας.
•	Προετοιμασία του κλάδου για Πανοικοδομική Πανελλαδική Απεργία. 
•	Προετοιμασία και πραγματοποίηση των αρχαιρεσιών στα σωματεία με δεδομένο ότι το συνέδριο της Ομοσπονδίας μας θα πραγματοποιηθεί στις αρχές του 2022. 
•	Σχέδιο οικοδόμησης της κατάλληλης μορφής οργάνωσης μέσα σε πολύ μεγάλους εργασιακούς χώρους. 
•	Σχέδιο εγγραφών στα συνδικάτα. 

Πιο συγκεκριμένα:
1.	Για την ακύρωση στην πράξη του νόμου- εκτρώματος για τα Εργασιακά.
Η δουλειά της ενημέρωσης και οι απεργίες που πραγματοποιήσαμε με πολύ μεγάλο ποσοστό συμμετοχής είναι η βάση για να μεταφέρουμε αυτό τον αγώνα στους χώρους δουλειάς εκεί που η εργοδοσία θα επιχειρήσει να εφαρμόσει το νόμο. 
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει άμεσα να προετοιμάσουμε τους εργαζόμενους στα εργοτάξια, αν είναι  δυνατό  και με  χαρακτήρα επιτόπιων  Γενικών Συνελεύσεων,  ότι θα απαντήσουμε με 

δυναμικές μορφές πάλης και απεργίες σε κάθε προσπάθεια της εργοδοσίας. Εδώ, με βάση την πείρα που έχουμε, μπορούμε να αξιοποιήσουμε όλους τους τρόπους για να ασκήσουμε πίεση στην εργοδοσία και να την υποχρεώσουμε να κάνει πίσω. 
Προϋπόθεση για να μπλοκάρουμε τα σχέδια της εργοδοσίας είναι εμείς να έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων και ταυτόχρονα τη συμφωνία και συμμετοχή των εργαζομένων ότι δεν θα δεχθούν την απληρωσιά. 
Στο σχεδιασμό μας πρέπει να είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι (δικηγόροι, τήρηση όρων κήρυξης απεργίας, κλπ.) ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και τυχόν ενέργειες της εργοδοσίας απέναντι στα συνδικάτα και τις διοικήσεις.
Σε μια τέτοια περίπτωση, χρειάζεται να εκδηλωθεί κύμα καταγγελίας απέναντι στην εργοδοσία και από άλλα συνδικάτα και να εκδηλωθεί η αλληλεγγύη με όλους τους τρόπους. Στην προετοιμασία ενός τέτοιου σχεδίου μεγάλο ρόλο θα παίξει η τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία μας που πρέπει να κατακλύσει όλο τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, τα ΜΜΕ. 
Αυτό σημαίνει ότι, δεν πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τις βασικές πλευρές του αντεργατικού νόμου σε συνδυασμό με την υπάρχουσα άσχημη κατάσταση των εργαζομένων στους όρους δουλειάς και ασφάλισης. 
Η παρέμβαση μας δεν μπορεί να έχει μόνο αμυντικό χαρακτήρα, αλλά πρέπει να οργανώσουμε τον αγώνα για καλύτερα μεροκάματα, ασφάλιση, όρους  δουλειάς με φιλοδοξία αυτός ο αγώνας να γενικεύεται σε περισσότερους χώρους δουλειάς σε κάθε περιοχή, νομό, σε κάθε μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία, ώστε να δημιουργούμε καλύτερους όρους διεκδίκησης και υπογραφής κλαδικών συλλογικών συμβάσεων.

2.	 Μπροστά μας, μέσα στον Σεπτέμβρη, θα έρθει για ψήφιση στη Βουλή το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο για την Επικουρική ασφάλιση και σύνταξη.
Οι βασικές πλευρές του νομοσχεδίου και ο αντεργατικός χαρακτήρας του, που πρέπει να γίνουν γνωστές στον κλάδο, είναι οι εξής:
•	Προωθείται ακόμη περισσότερο η ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης με ενίσχυση του κεφαλαιοποιητικού  συστήματος, το τζογάρισμα των εισφορών και των αποθεματικών στα διάφορα επενδυτικά πακέτα για την χρηματοδότηση των επιχειρηματικών σχεδίων.
•	Οι νεοασφαλισμένοι που εντάσσονται στο νέο σύστημα επικουρικής ασφάλισης υποχρεωτικά από 1/1/2022 θα γνωρίζουν τι θα πληρώνουν κάθε μήνα, αλλά δεν θα ξέρουν αν 

θα πάρουν και σε ποιο ύψος θα είναι η επικουρική τους σύνταξη. Η σύνταξη τους θα εξαρτάται από την απόδοση των επενδύσεων, που όλοι καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό τη στιγμή που υπάρχει πείρα από το τζογάρισμα στο χρηματιστήριο στις αρχές του 2000, το κούρεμα των αποθεματικών, τη δράση των ιδιωτικών εταιρειών ασφάλισης, όπως η «ΑΣΠΙΣ» που έβαλαν στο χέρι τις εισφορές χιλιάδων και στη συνέχεια βάρεσε «κανόνι».
•	Η εφαρμογή του νέου συστήματος και η μετάβαση από το ήδη υπάρχον θα δημιουργήσει χρηματοδοτικό κενό στα Ταμεία επικουρικής ασφάλισης 50 δις τουλάχιστον. Αυτό σημαίνει ότι, από τις αντιασφαλιστικές αλλαγές θα επηρεαστούν και οι παλιοί ασφαλισμένοι κατά συνέπεια και η σύνταξη που λαμβάνουν ή πρόκειται να λάβουν. 
•	Οι νέες αντιασφαλιστικές αλλαγές ανοίγουν νέα πεδία κερδοφορίας στις μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες του χώρου. 
•	Η κρατική υποχρηματοδότηση των Ταμείων εδραιώνεται και είναι βέβαιο ότι θα συρρικνωθεί περισσότερο τα επόμενα χρόνια κάνοντας έτσι «λόγια του αέρα» τις εγγυήσεις της κυβέρνησης για δήθεν διασφάλιση ενός κατώτερου ύψους των επικουρικών συντάξεων. Τέτοιες ανάλογες υποσχέσεις έχουν δώσει όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις (ΣΥΡΙΖΑ,ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ,ΝΔ) που αποδείχθηκαν πόσο κάλπικες ήταν. Αυτού του είδους οι υποσχέσεις αξιοποιούνται για να προωθηθούν με τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις οι αντιασφαλιστικές αλλαγές.
Η δικιά μας επιχειρηματολογία και η αντιπαράθεση με τους αντιασφαλιστικούς σχεδιασμούς αναδεικνύει ότι ο εργαζόμενος είναι ο μόνος που πληρώνει για την Κοινωνική Ασφάλιση. Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του θέλουν να απαλλαγούν από την όποια υποχρέωση και να βάλουν στο χέρι τις εισφορές των ασφαλισμένων, που τις καταβάλλει με την άμεσα εργασία του (εισφορές εργαζομένου) και έμμεσα με την παρακράτηση μέρους της εργασίας του (εισφορές εργοδότη). 
Συνεπώς, υπάρχει ανάγκη να γίνει καλή ενημέρωση στον κλάδο για τις νέες αλλαγές και τις συνέπειες. Να φωτιστεί καλύτερα ο ρόλος που παίζουν οι κυβερνήσεις για την προώθηση των συμφερόντων της εργοδοσίας, που συνεχώς «σώζουν» την Ασφάλιση και μόνιμα φορτώνουν συνέπειες στους εργαζόμενους ασφαλισμένους.
Να διαμορφώσουμε κλίμα προετοιμασίας αγωνιστικής απάντησης των εργαζομένων. Να αξιοποιήσουμε συσκέψεις για την καλύτερη προετοιμασία έτσι ώστε μετά τις καλοκαιρινές διακοπές να προχωρήσουμε και σε κλιμάκωση του αγώνα με συλλαλητήρια και άλλες μορφές.

3.	Οι προωθούμενες αλλαγές στην Παιδεία είναι επίσης ένα μεγάλο μέτωπο πάλης των Συνδικάτων και των εργαζομένων.
Το «αυτόνομο» σχολείο στρέφεται ενάντια στα παιδιά μας. Δημιουργούνται νέες αρνητικές συνέπειες στο περιεχόμενο της μόρφωσης, όροι διαφοροποίησης των σχολικών μονάδων, ανισότιμης παροχής της γνώσης με ταξικό πρόσημο.
Η λειτουργία των σχολείων, το περιεχόμενο της γνώσης, θα προσαρμοστεί ακόμη περισσότερο στις ανάγκες της επιχειρηματικότητας και των κερδών. Το κράτος εδραιώνει έτσι την υποχρηματοδότηση της Παιδείας και αφήνει τις μεγάλες επιχειρήσεις να κανονίζουν το περιεχόμενο της μόρφωσης.
Μπορούμε να οργανώσουμε συσκέψεις ενημέρωσης, ιδιαίτερα με εργαζόμενους που τα παιδιά τους θα βρεθούν μπροστά στις συνέπειες των αλλαγών. Να συμβάλουμε να γίνουν πιο μαζικές οι κινητοποιήσεις που οργανώνονται από την Ομοσπονδία Γονέων, τις Ενώσεις. 
Ταυτόχρονα, πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την πραγματοποίηση συλλαλητηρίου μαζί με άλλα Συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, στην περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει για ψήφιση στη Βουλή τις αντιεκπαιδευτικές αλλαγές μέσα στο καλοκαίρι.

4.	Προετοιμασία για Πανελλαδική Πανοικοδομική απεργία μέσα στον Οκτώβρη.
Ανεξάρτητα από τις προβλέψεις για την εξέλιξη της πανδημίας και την έλευση του 4ου κύματος, που ήδη θεωρούμε ότι βρισκόμαστε στην έναρξή του, εμείς πρέπει να δουλέψουμε ώστε να ετοιμαστούμε για την πραγματοποίηση της Απεργίας στον κλάδο μέσα στον Οκτώβρη. Η όλη δράση μας πρέπει να στοχεύει και να συγκλίνει στην κήρυξη της 24ωρης απεργίας.

Ως πλαίσιο πάλης να θέσουμε τα εξής ζητήματα: 
•	Συλλογικές συμβάσεις εργασίας με αυξήσεις στα μεροκάματα.
•	Ασφαλιστικό, αναγνώριση και διανομή των «υπέρ αγνώστων» ενσήμων, αναγνώριση του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου, αναγνώριση των ημερών επιδότησης ανεργίας και ασθένειας και για τη συμπλήρωση των ειδικών προϋποθέσεων συνταξιοδότησης (για τα 500 ή 1.000 οικοδομικά ένσημα τα τελευταία 17 χρόνια), επαναφορά ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κ.ά.  
•	Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων. 

5.	Σχετικά με τις αρχαιρεσίες των Σωματείων χωρίς καμιά καθυστέρηση και εφησυχασμό πρέπει να οργανώσουμε αυτή τη μάχη που στις σημερινές συνθήκες έχει ειδικές απαιτήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκριθούμε. 
Η πανδημία έχει μεταφέρει αρχαιρεσίες πολλών Σωματείων για το φθινόπωρο. Δυσκολίες θα συνεχίσουν να υπάρχουν, όμως αυτές είναι δυνατό να ξεπεραστούν αν δουλέψουμε με σχέδιο και ριχτούν στη μάχη όσο το δυνατό περισσότερες δυνάμεις.
Η θετική πείρα από την παρέμβαση μας το προηγούμενο διάστημα δεν πρέπει να μείνει μετέωρη, αλλά να εκφραστεί σε συσπείρωση γύρω από τα συνδικάτα μας και ενίσχυση της Ομοσπονδίας μας. 
Πρέπει να προετοιμαστούμε πολύ καλά και στοιχείο της προετοιμασίας είναι να συζητήσουμε τα συμπεράσματα αυτής της περιόδου και να πάρουμε όλα τα οργανωτικά μέτρα, ώστε οι αρχαιρεσίες να μην είναι μία τυπική διαδικασία, αλλά να αποτελέσουν μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες σημείο αναφοράς για τη συνέχιση του αγώνα και πλατιάς ένταξης νέων δυνάμεων στα Συνδικάτα.
6.	 Προτείνεται να προχωρήσουν τα σωματεία μας σε καμπάνια εγγραφών. Σε πολλές περιπτώσεις αυτή η καμπάνια θα συμπέσει με τις αρχαιρεσίες των σωματείων, γεγονός που θα βοηθήσει και στη συμμετοχή και ταυτόχρονα θα υπάρχουν αντικειμενικά καλύτερες προϋποθέσεις να έχει επιτυχία η προσπάθεια μας.

Σ
υνάδελφοι, με την προϋπόθεση ότι θα δουλέψουμε με πείσμα και σχέδιο πάνω σε αυτό το βασικό προσανατολισμό, είναι εφικτό να δημιουργήσουμε καλύτερους όρους και προϋποθέσεις στην ανάπτυξη και κλιμάκωση των αγώνων, στην ενεργοποίηση και κινητοποίηση περισσότερων δυνάμεων με το πλαίσιο αιτημάτων και τη γραμμή πάλης με επίκεντρο τις ανάγκες των εργαζομένων.